ANA SAYFA YAZILAR Çocuklarla yoga maceralarım (II)

YAZILAR

Çocuklarla yoga maceralarım (II)

çocuklarla yoga

Yine 5-6 yaş grubuyla yoga yapıyoruz. Çocuklarla yoga yaptığımızda genellikle güneşe selam ve bolca hayvan taklidi, denge içeren eğlenceli asanalar (hareketler) seçiyorum. Dersin başında ve sonunda ise onları gevşetiyorum. Nefes çalışmalarını da güneşe selamdan önce yapıyoruz.

Yoga uygulamalarında meditasyon da mevcuttur fakat çocuklarla yapmayı hiç denememiştim. Gevşeme teknikleriyle birlikte yaptığımız imgelemeler yeterli diye düşünüyordum. Biraz da çekiniyordum doğrusu, çocukların tepkilerinden.

Ta ki o güne kadar...

 

5 yaşında fazla bilgiç bir erkek çocuğu "ben meditasyon yapmak istiyorum" dedi. Aslında bir kaç derstir bunu bana söylüyordu. O gün "neden olmasın" dedim. "Bir deneyelim bakalım." Dersin sonuna doğru söz verdiğim gibi meditasyona geçtik. Ben hiç bilgi vermemiş olmama rağmen, tüm çocuklar bağdaş kurarak işaret parmaklarıyla baş parmaklarını birleştirdiler. Gözlerini kapatarak sessizce beklemeye koyuldular. Ben de onlara bir gül çiçeğini tasvir etmeye başladım. Gül çiçeğinin detaylarını daha kolay anlatabilmek için gözlerimi kapatmıştım. Uzun uzun anlatırken sınıftan çıt çıkmıyordu. Bir an korktum, acaba gizlice toplanıp sınıfı terk mi etmişlerdi. Ne de olsa çocuktu bunlar, yaparlardı. Usulca tek gözümü açıp salona baktım. Hepsi sessiz sakin hatta huşu içinde gözleri kapalı, kıpırtısız oturuyorlardı. İnanamadım gördüklerime. 10-15 dakika kadar konuştuktan sonra, onları tekrar bedenlerini hissetmeye davet ettim. Uykudan uyanır gibi gerinerek, esneyerek kendilerine geldiler. Ben de deneyimlerini sordum. Hemen hepsi çok rahatladıklarını söylediler. Kimileri gülün kokusunu bile almışlardı. 6 yaşındaki bir kızın cümlesini ise unutamıyorum: "Ben de ne kadar dinlenmeye ihtiyacım varmış onu farkettim." dedi.

Nasıl ki bizler içimizde çocukluğumuzu taşıyorsak, onlar da yetişkinliklerini içlerinde taşımaktalar. Çocuk ile yetişkin arasındaki fark, fiziksel olanın dışında, bakış açılarının derecelerinde bence. Büyüdükçe bakış açılarımız daralıyor ne yazık ki, buna da öğrendiğimiz kalıplar, kurallar, deneyimler neden oluyor. Biz de buna olgunlaşmak diyoruz. Ne yaman çelişki...